باب اعتراف به تقصير ( 1 ) 1 - از امام كاظم ( ع ) كه فرمود : به يكى از فرزندانش : اى پسر جانم ، بر تو باد به كوشش ، مبادا خود را در عبادت و طاعت خدا عز و جل بىتقصير دانى ، زيرا خدا چنانچه شايدش پرستش نشود . ( 2 ) 2 - از جابر ، كه امام باقر ( ع ) به من فرمود : اى جابر ، خدايت از كاستى و تقصير بيرون مبراد . ( 3 ) 3 - أبو الحسن ( ع ) مىفرمود : مردى در بنى اسرائيل چهل سال خدا را عبادت كرد و سپس يك قربانى تقديم داشت و از او پذيرفته نشد ، با خود گفت : اين نالايقى را از خوددارى و گناه جز از تو نيست ، خدا تبارك و تعالى به او وحى كرد كه : اين نكوهشى كه از خود كردى بهتر است از پرستش چهل ساله‌ات . ( 4 ) 4 - از فضل بن يونس ، از أبو الحسن ( ع ) گويد : فرمود :